Weblog

Het zuidwesten van Bolivia

  |   bolivia   |   Geen Reacties

Slapen lijkt hier onmogelijk. Onze slaapzak, 4 extra dekens, een paar sokken en zelfs een muts en een sjaal kunnen ons niet beschermen tegen de gure kou. Slapen lijkt een onmogelijke opgave met deze kou… Wat wil je op 4200 meter hoog, waar geen kachel is en het ijs en ijskoud is! We zijn naar het zuidwesten van Bolivia gekomen om een tocht te beginnen in de Andes. We beginnen in Tupiza en willen aankomen in Uyuni.

Vanaf de eerste dag gaat het vanaf Tupiza steil omhoog naar 4855 meter! Daarom zou ik je aanraden om eerst aan de hoogte gewoon te geraken in Tupiza zodat je niet hoogteziek wordt. In Tupiza zit je echt in cowboyland. Het is de plek om per paard te verkennen doorheen de canyons van rode steen en overal cactussen. Dit is net echt, zeker als je van Clint Eastwood houdt.

De tocht door het zuidwesten van Bolivia duurt 4 dagen. Het hoogtepunt is Salar de Uyuni. Deze zoutvlakte is eindeloos en is op een dag vanuit Uyuni te bereiken. Maar je kunt nog meer ontdekken wanneer je begint vanuit Tupiza (2950 meter hoog). Dokters zeggen dat 300-500 meter per dag klimmen het maximum is, dus je loopt gevaar om ziek te worden omdat je op twee dagen zijn al op 4500 meter zit… De lokale bevolking raadt aan om water te drinken en coca-blaadjes te kauwen (of cocathee te drinken) Volgens hen is dit een probaat middel.

Gedurende de tocht krijg je een chauffeur die ook je gids is, en een hulp om te koken (soms zijn dit man en vrouw). Middageten doe je in de bergen bij plaatselijke gezinnen. Voor ons werd 3 keer per dag gekookt. Bijvoorbeeld: Milanesa (schnitzel) als middagmaal, met rijst, groenten, aardappelen en sla. Het was lekker.

Met 4 uur slapen in 3 nachten voelden we ons wel geradbraakt. Maar het is er zo mooi! De meren hebben hier alle kleuren: blauw, groen, rood en wit! Echt alle kleuren. Nog nooit gezien! Het echte ruwe Zuid Amerika. We kwamen langs lamafokkerijen, zagen flamingo’s van heel dicht, en zelfs vossen zijn hier niet schuw. Er zit zoveel leven in deze onherbergzame natuur.

Toen wij er waren was alles bedekt met sneeuw en ijs. De rivieren zaten helemaal dicht en de bergtoppen zagen helemaal wit. Dit leek wel een wintersprookje. Maar wat een avontuur! We moesten de auto’s uit de sneeuw graven en we moesten elkaar gewoon helpen om verder te kunnen.

Deze tocht brengt je langs ontelbare rotsen, geisers en ook een bron met warm water waar je het niet zou verwachten. Het water werk verkwikkend zeker na zoveel kou te hebben geleden. Je kunt hier aangenaam verpozen, en met 4500 meter hoog is dit zeker een van de hoogste baden ter wereld.

Je kunt de tocht boeken bij gelijk welk reisagentschap. Twee overnachtingen zijn vrij basic te noemen, zeker omdat het ’s nachts berenkoud wordt (tussen de -15 en -25 graden). We bedoelen dus: zonder douche en zelfs geen kachel. De laatste overnachting doe je in een zouthostel. Dat werd letterlijk uit zout gebouwd. De temperatuur is er beter te verdragen en er is warm water voor de douche.

Op dag 4 zie je de Salar de Uyuni, de op 1 na grootste zoutvlakte van de wereld en 3650 meter hoog in de bergen. Ooit 40.000 jaar terug, was dit een onmetelijk meer. Door de natuurkrachten is dit nu droog en gedeeltelijk getransformeerd in een zoutvlakte. De schattingen lopen op tot wel liefst 10 miljard ton zout ligt! Ongelooflijk. ’s Morgens bij het vertrek kun je de zon zien opkomen. Verder vind je hier een soort van eiland met reuzencactussen van 10 meter groot! Onvoorstelbaar! Tot slot kun je op de zoutvlakte als souvenir komische foto’s maken. Wit zorgt er namelijk voor dat je dieptezicht verdwijnt.

Geen reacties

Sorry, reacties zijn niet meer mogelijk.